Sigara dumanı ve karanlık; içime işleyen yalnızlık, yağmur sesi ve rüzgar sesi, tanımadığım yüzler, soğuk ve pis sokaklar...
Yaşamın neresindeyim ben, denizde kaybolan bir balık gibi çaresiz, akşamların tanımlanamaz hüznü, bir filmin istenmeyen sonu... uçuşan perdeler, bir suyun tahmin edilemez derinliği ve berraklığı, bir karıncanın yaşamı kadar kısa, azmi kadar kesin ve sonu gelmeyen aşklar...
Yudumlanan suyun tadı, gereksiz kağıtlar birikintisi, ölen birinin mezarını dolduran toprak, uzağa bakan gözler...
Sen dediğin kimsenin hayatındaki yeri, uçurumda bağıranların sesi, bir şairin karamsarlığı ve neşesi...
Eski bir fotoğrafın arkasındaki tarih, bir odadan sızan ışık, yarıda kalan bir sohbet, tutulan bir elin sıcaklığı...
Boş hayaller, söylenen yalanlar, biten bir mumun verdiği son aydınlık...
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
