Hüzün damlar geceden yüzüme
senden bana kalan sarı bir kanarya
son öpücüğünün sıcaklığı kanatlarında...
Sensizliğin bebeği ağlıyor içimde
sancıyla da olsa doğdu yokluğun...
Sensizlik senfonisi çınlıyor kulaklarımda,
sigaralar yetmiyor içimi yakmaya,
suçluyorum her sensiz kalktığımda sabahı...
Son gittiğimiz filme gittim defalarca,
kolkola çıkmadık tekrar,
gezdiğimiz sokaklara baktım,
yem verdiğin kuşlara sordum seni,
anladımki ölüm kandırmış seni;
şimdi ben de istiyorum azraili soğuk dudaklarından öpmeyi...
