SENİ YAZIYORKEN
seni yazıyorum satırlara
kara kalemim dertli
ellerim ise nasır tuttu
gecelerime uyku haram
gündüze uyanan her sabah huzursuz
sensiz bir günüm umutsuz
yarınlara soramaz oldum seni
kaybolmuş bir çocuk gibi
üzgün ve hırçın
bir ceylan gibi kırılgan yüreğim
seni yazıyorum satırlara
hazinle dolu sayfalar
yitirilen sevgiyi arar her cümlesinde
giden sevgiliyi çağırır
her satırından
ama nafile
ama biçare kalemim
bilinmezliğe açılan yollarda
ne yapsın gönlüm
tek başına avare dolaşırım
ay ışığına selam ederken
