Kayıp
Gidiyorsun gözlerinin önünde
Sen hiç bir zaman fark etmesen de
Heveslerinin
Derinliğinde ki ahenkte
Kaybediyorum yazgının serinliğinde
Her geçen gün
Gözlerimden boşalıyor
Sensiz kalacağım o hicran kahrediyor
Hazanı nakşedip
Bir eleme gark ediyor işte
Sensiz kalışım sızılara feveran ettiriyor
Neylerim
Sensizlik ikliminde hederim
Halimin meşakkatinde nefesi neyleyim
Kendimle
Alay ederim nazarı köreltirim
Sineme döner hücremde emri beklerim
Yaprağın
Dalları elem ile bırakışında
Esen rüzgârlar hız serencamına ulaşınca
Arzı cihan
Namütenahi ahengi koklayınca
Çaresizlik kalınca haşyet ellerimi tutunca
Sen ki
Yarenimdin melalimde güzellik
Halimin esrar perdesi sırların abidesiydin
Hizmet için
Her varlığını yerlere sererdin
Sen rızayı bari için var olmuş şaheserdin
Nerden bilirdim
Ben her an gideceğini bilemedim
Senin varlığında anlam bulan ne kederdim
Bende giderim
Seni koklamak için biterdim
Varlığıma en büyük payeyi katan değerdin
Bir an bitecek
Olan esrarlı geçen şu zaman
Geriye kalan hissiyatı boğan sonra unutulan
Mazi sayfasında
Her vakit eşsizliğini koruyan
Anlamı bulan bunun için yaşayan güzide can
