Gece
Kendi karanlığını
Ağırlarsa
Hiç
Mümkün mü
Aydınlanmak
Yürümekle
Bitmeyecek yolları
Yürüyerek bitirmek
Ah keşke
Dışarıda çiseleyen
Ilık yağmur sessizliğinde
Ağlayıp da
Heder olan
Bunca gözyaşları
Toprağa
Zamansız düşen
Masum çekirdekleri
Bu günler
Daha gelmeden
Çatlayabilseydi
Şimdi
Bu günleri
Kim böyle yaşatabilirdi
Gece
Kendi karanlığını
Böyle ağırlanmaya devam ederse
Desene
Bu karanlık
Bir başka karanlığa daha gebe
Cemalettin Atagan:10 Temmuz 10 / Çiğli
