Sen, sensizliğin ahengine kandıran
Bir gül iken, ben sadece seçilendim
Sensizliğin ayazında hep şekillenen
Çaresizdim, terk edilen bir sefildim
Aşk için tercih sebebi değildim itildim
Bir köşede çivilendim, orda kilitlendim
Zindan hazzında sensizlik feyzindeydim
Güne hasrettim, karanlıkta bir zahittim
Ne safhalardan geçtim, sayfalarını seçtim
Aşk anlamında hazin ki zavallı viraneydim
Kendimi geçtim, sensizliğin meşkindeydim
Nihayetinde bir tendin, ahenkle seferberdin
İşte ne yaparsın hayat bu, kader korkusu
Bilinmeyenlerin tortusu, umudun yortusu
Kalplerde neşet edecek haşyetin sorgusu
Mevla sevgisi, rahmet kokusunun yolcusu
Ah bir tutku sandığım aşk, meğer neymiş
Yolların en güzeli, tenlerden çok beriymiş
Manada özneleşen tahayyül mefkûresiymiş
Hayatın mayası, insanın manası sevgiymiş
