Bakanın danışmanıdır, hem de mühim,
Soyadını söylemem, adı İbrahim.
Kocaman çantası var, benzer bavula,
Bakan hep danışır, girerken kurula…
Şimdi tutulmuş burun tutma tikine,
Hep de aynada rastlarım seninkine.
Mutlak oynuyordur burnunun ucuyla,
Hep çeşitli kremler sürer avucuyla…
Dün bakanla beraberlerdi, yarım gün,
Çıktığında telaş sarmıştı büsbütün.
Sanki yürüyordu sürüne sürüne,
Tuhaf tuhaf gitti aynanın önüne.
Canına tak etmiş gibiydi sonunda,
Küt diyerek yıkıldı, eli burnunda…
Herkes koşturuyordu, "aman kolonya!"
Benim gözüm takıldı düşen çantaya;
Doluydu hep kitap, sidi, kaset vidyo.
Hepsinin üstünde aynı ad: Pinokyo!..
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
