Anlıyorum

Gözlerimi, ellerimi, ruhumu
Hapsettim...,
Sana idi benim, bütün
Hasretim.
Gecelerce, rüyalarımın içindesin,
Sen mi? içindesin.. Ben mi?
Bilemedim.
Rüyalarımda, deniz var...
Hep deniz...
Kimi zaman kenarında...
Kimi zaman bir kayığın içinde..
Kimi zaman da kenarda ki
Sazlıklar da...
Neden dir? bu kalp ağrısı
Dinmeyen.
Neden???
Saçlarımı tarayan annemi
Manamu'mu özledim...
Babamın "Pediyamum",
Diyen sesini duyar gibi olurum...
Kimi zaman mutfakta ocak başında ki
Annemin, kırmızı barbunakileri
Hem de nar gibi kızarmış barbunakileri
Tabağa dizişini özledim...
Ben torunum, bu kadar nasıl özlem duyarım...
Ya ninem..Ya dedem...
Kimbilir, onlar da
Ne kalp ağrıları içinde
Ne rüyalar gördüler...
Uyandığım da yastığımın
Neminden...
Anlıyorum, özlemin bedelini
Anlıyorum...