elliüç’ün bir mart’ında,
gecenin tam yarısında,
çaresizliğin ortasında,
annem beni doğurmuş…
yağsız, köpüksüz ayran ile,
taşlı, bulgurlu pilav ile,
börekteki don yağ ile,
annem beni doyurmuş…
soluk, eski önlük ile,
yırtık, koca pabuç ile,
eksik, kapsız kitap ile,
annem beni okutmuş…
oğlum adam oldu diye,
çeyizini dürdü diye,
kız helal süt emmiş diye,
annem beni evermiş…
*
