...GECE ŞEHRİN IŞIKLARINA BAKMAK GİBİ SENİN GÖZLERİNE BAKMAK
...VE NE GÜZEL SENİ SEVMENİN ZULMÜNÜ YAŞAMAK
...DENİZLERİN MAVİSİ GİBİ ASİ DURUŞUN
...RÜZGARLARIN KOKUSU GİBİ ÇİÇEKLERDEN GÜZEL KOKUN
...EN GÜZEL ŞARKILARDAN DAHA GÜZEL SESİN
...AMA BİR O KADAR DA KARŞINDA BEN DEĞERSİZİM
...UNUTMAK İSTEDİM SENİ
...ZORAKİ
...DAKİKALAR ASRA DÖNÜŞTÜ ACIMASIZCA
...EN GÜZEL ANLARIMDA BİLE SEN GELDİN AKLIMA
...AVUTAYIM DEDİM KENDİMİ
...HİSLERİMİ DÖKTÜM KALEME KAĞIDA
...OLMADI
...SATIRLARDA YÜZÜNÜ GÖRDÜM
...NOKTALARDA HÜZNÜNÜ
...RUHUM RUHUNLAMI KAVGA EDER BİLMEM Kİ
...SATMIŞ GİBİYİM SANKİ SANA TÜM DÜŞÜMÜ
...CİĞERLERİME KADAR İŞLEYEN İSMİNİ
...KİM BİLİR KİM SÖKEBİLİRKİ
YZKİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
