>
-----
Sabah sis’i vardı Ankara da,
Öğlen ise güneş çok garip
Kim bilir belkide akşam kuşlarının,
Yalnızlığı ile üşürüz.
Ertesi sabah sesinin sıcaklığında uyanır
BIr ekmek kokusu, bir çayın sesi
Camda buğulanmış bir kaç söz
Ayakkabılarımızı kapıdan çalıp götüren bir hayat
Bizi evde rehin bırakmış.
Yaşamak sanki
Yarın yokmuş gibi sevmektir kim bilir!
Belkide
Aşk dudaklarındaki bir zeytin lekesidir.
-----
