Ayrılıp gidersen başka bulurum,
Âlemde sevgili bol deme bana.
Gözümün rengine köle alırım,
Kapımda çaresiz kul deme bana.
Bakışın saz çalar, yüreğim çengi,
Bendeki oyunun bulunmaz dengi.
Sevgiyle parlayan gözümün rengi,
Anzer yaylasında bal deme bana.
Bir cennet yapmışım, sevgime özel,
Çiçek ekemedim, yüzünden güzel.
Gönlünü sardığım güllere gazel,
Yaptığım cenneti çöl deme bana.
Yani ol diyorsan şair Kani’ye,
Yani’lik yapamam bir tek saniye.
Aklını yükleyip zevk-ü faniye,
Bakırköy dışına sal deme bana.
Öperek alnına koyduğun eli,
Sarmadan kırmasın öfkenin seli.
İşte sana şartım, aşkın bedeli,
Hasretin çölünde öl deme bana.
Serseri yaşarım, duygudur dilim,
Hüznün her çeşidi bahtımda ilim.
Haşa ki, Kâbe’de nebi değilim,
Allahtan bir vahiy al deme bana.
Mehmet Nacar
]
