Anam derdi, sosyeteden uzak dur,
Söz dinlemez, senin gönlün toy diyor.
Dinlemedim, sürmesine vuruldum,
Menemene, biraz salça koy diyor.
Utancımdan, ciğerlerim eriyor,
Açık olan, her kapıdan giriyor,
Baldırını, cümle âlem görüyor,
Olsun, beni biraz daha soy diyor.
Yaptığına, hiçbir yürek dayanmaz,
Ayakkabı bile, her gün boyanmaz,
Naçar kalsa, kocasına dayanmaz,
Konuşunca, senin yerin köy diyor
Söz dinlemez, herkes ile geziyor,
Hiç bilmiyor, gururumu eziyor,
Yanımdayken, çevresini süzüyor,
Utanmadan, sevdiğine “boy” diyor.
Erkekliğim tuttu, güzüm karardı,
Neyi varsa, hepsi bana zarardı,
Şeytan bile, benle bıçak arardı,
Kes doğra da, bir çuvala koy diyor.
Beni yaktı, sanki daha yetmiyor,
Git diyorum, bırakıp da gitmiyor,
Günler uzun, gece kısa yetmiyor,
Şeytan bana derisini soy diyor.
Baktım ki, şehirde apartmanlar çok,
Yok, kardeşim, benim başka çarem yok,
Karnım hiç doymadı, ama gözüm tok,
Hocanın dediği, kefen ney diyor.
01.06.200l
Saatimi Sana Kurdum Şiirler 49
