Uykusuz bir geceye gebe düşlerimin
Manası kalmıyordu zamanın seyrinde
Vuslat demir aldı en görünmezlerinde
Geceler bu zamanda bana kaldı yine
Sessizliğin çıldırtan sahnesi başlıyor
Gönlümde kopan dinemeyen fırtınalar
Bir insicamın haykırışını yansıtıyordu
İçimde ki bende hiç anlam kalmıyordu
Aslında sadece benliğimi avutuyordum
Aşk adına kendi kendimi kandırıyordum
Hasret kaldığım mana için kahroluyordum
Sanki bir çıkış yolu olduğuna inanıyordum
Güya bir gönlün sahibiydim, neyi bilirdim
Aşk adına kim bilir neleri feda etmezdim
Bir sevdanın hasretindeydim, divaneydim
Kendi halinde bir zavallı aciz viraneydim
Solan, sararan, esintiyle dalından kopan
Aşkın hazzını anlatan bir yaprakta kokan
Hazanın namütenahiliğini bizlere yaşatan
Yaprağın hilminde ki o enginliğine şaşarım
