her gün biraz daha uzuyor küsmelerin süresi..
gidişinin habercisi suskunluk kuşları
daha çok dolanıyor tepemizde bu aralar...
kısa cümlelerimizin yerini alamıyor uzun bakışmalar...
noktaların virgüllerin dolanıyor birbirine...
konuşamıyorsun...
söyleyemediklerin yanında oturuyor...
ve onları almadan kalkıp gidivereceksin biliyorum...
nüsasını kendin alıp aslını bana bırakacaksın...
dilinden dökülmeyenlerin...
öyle ki ;
verdiğin sevgi açıkları olmasa,
eş sayacağım seni yan masada oturana...
