Ayışığı senin gölgen..
Yürürken
arzın merkezine, kendimin sonsuzluğuna,
göğsümde mezartaşları..,
karanlık..seni bilmek,
seni sevmekti.
Hayatların aktığı, rüyaların onsuza sürüklendiği,
-Olmayan!?-
Kimsin sen?
ah bu ummazlık denizi öyle kıyısız bırakmış ufuklarımı..
Sen hangi gökten, hangi topraktan, hangi dinden, hangi kıvılcımdan oluştunki
beni veyahut herhangi bir "insanı" yakalayıp bırakmıyorsun?
ve ben hangi ülkenin taşından yapılmış olmalıyım ki dayanmaya calışıyorum buna?
Sen..susuzluğum..
ezeli yoksunluk,
ebedi sızı..
Gözlerimde zamanın şuursuzluğu, varolma biçimim!
Kanamak..
Gözlerin,
gözlerimde suskunluğun..
yüreğinde birikmiş aşkın yığınağı.. dilsizlik.
Kelimeler çırpınırken..,
her kelime seni seviyorum demek.. her kelime bir çırpınma..
Yalanlar birer maske.
Ruhumda bir kasılma.. ölmeye hazırlanmak, huzursuzluğun bedeni.. acz!
Şimdi ellerimle geçmişe, "geçmişe" geçmişe uzanacağım.
Yeni benlerle yeniden yok olacağım,
eski senleri soldurmak, yahut yaşatmak için.
Eski senler..
kadife gibi yumuşak, nefes gibi sert.
Kelimelere, yazıya sığınmak.. hayır sığınmak değil bu,.. yüklemek!
Bir yaratık gibi öleceğim. Ruhundan bir "varlık" çıkmamış, dönüşememiş, kelimelerle soyuna soyunmuş.
Ama.. senin gölgende..
Ben, vazgeçmemiş olan. Ben o kapının önünden hiç ayrılmadım.
Gölgende görülmek sabaha kadar, yaratılanda ilahi aşkı solumak!
Gül kurusu dudaklarında eriyor siluetler;
"sana canda Mevla'yı sunayım"
vermesen kendini kedere böyle!
her gece bir yıldızdım
her gün bir ölüm.
yaşamı-mı bağışladım
her dua bir umut eşiği..
"masal söylediler ve uykuya daldılar"
Sarhoşluk çılgınlığı!
Dün yoktum, bugün varım, yarın yeniden yok olacağım. Hatırlıyorum, bir gün ışığı vardı.
Hatırlıyorum. Niçin gittikçe susan bir müzik? Hayatımı ellerinden alıyorum.
Bu benim sarhoşluğum.
