Biz diyebilmeyi becerebilseydik eğer
olmazdık aranıyor,
çıkmaz sokakların
yüreklerinde gurursuz.
Kazanmadan kayıp sanmasaydık,
sözlerimiz taşırdı imzalarımızı.
Adımızı yazmaya bile muhtemelen gerek kalmazdı
Biz sanılırdı ...
Anlaşılırdı ...
Öyleydi de ...
Biz var ya biz
çok geç kaldık,
adımızı koymak için.
En kötüsünü bile alamadık kararların
Ortada kaldık çırılçıplak
bir şiirin noktasıyla...
Sonrası malum,
koyulduk
benim dediğimiz yollara.
Daha kötüsü ne biliyor musun?
Hüznüne gebe
adsız bir çocuk
tuttu yerine
ellerimden.
Değişmedi,
dedi hayat.
Evet, çok ta değişmedi hayat
aynı evrendeyiz hala
geçiyor,
sandığımız günler.
