Gecenin kalbine yağmurlar yağar.
Hayaller belirir buğulu camda.
Hayat memesinden ruhlar gam sağar.
Tüm umutlar kalır meçhul zamanda.
Minicik engeller birer dağ olur.
Kaç sefil aşığı sürgüne yollar.
Kalmaz sevinç ve ümitler kaybolur.
Sallanır rıhtımda mecalsiz kollar.
Hüzünlü haliyle memleketinden,
Seveni ayrılık nereye iter?
Varlığı sevdası kendi etinden,
Dermansız vücudu boncuk boncuk ter...
Bela eser bulanır kederle her yer.
Bir ‘mişli’ zamanı yaşamak için.
Dönecektir giden tüm sevgililer;
Bir sevdayı kabre taşımak için,
