Şehir hiç olmadığı kadar suskun bu gece,
Belli ki bir derdi var
Belli ki düğümleniyor boğazına kelimeler
Bir adam şehrin gözlerine bakıyor
Ve bir mendil uzatıyor ona
Silsin diye gözyaşlarını...
Bir çocuk oturuyor tek başına
Oyuncağını kaybetmişçesine üzgün...
Bir kadın koşuyor oradan oraya
Bir hayli telaşlı
Çabası mağlup olmamak için hayata...
Bulutların gözyaşlarıyla yıkanıyor şehir
Deniz her zamankinden daha hırçın,
Sinirini yine kayalardan çıkarıyor.
Rüzgar bile kızgın bu gece
Saçlarını savuruyor bir genç kızın
Rüzgara karşı inatla yürümeye çalışan genç kız,
Arkasına bakmamak için oldukça gayretli...
Geride bıraktığı delikanlı çaresiz,
Elindeki yüzüğe damlayan gözyaşları anlatıyor her şeyi;
Kıyıya vurmuş bir aşk,
Son nefesini veriyor...
