Yüreğime düştü kar tanesi sevinçlerim,
Rüzgar ilk kez yüzüme durdu,
Yakılan ateşin külleri savruldu geçmişe,
Aşk'a ağlamak yoktu,
Eskidende vardı sevmek,
Fotoğraflardan gülümsemek,
Özlemek,
Ve mevsimsiz koşuşturmacalar sardı dört bir yanı,
Gözyaşı oldu ölesiye beklemek,
Sevmek ayrı bir dünya,ayrı bir zamandı,
Sevdalanır gibi gecelerce düşleyebilmek,
Aşk'a anlaşılmaz kalandı,
Sevdiğim bir sen vardın bende,
Senin gözlerin vardı,bir ellerin,
Yitip giden bir akşamdı,
Uykuya bıraktı beni sözlerin,
Nefes nefese bir yalnızlıktı,
Yokluğuna,uzaklarda terkedilen bakışlarım,
Ve dokunamadığım bir hayalden,
Öpüp koklayamadığım saçlarındı,
Kendime yalnızlığım,
Öyle ya,
Eskidende vardı sevmek,
Deli divane sevilebilmek,
Yağmurlarda ıslanıp,
Ne farkeder diyebilmek,
Çıkıpta adını bilmediğin sokaklara,
Yürüdüğün yollara,
Hem kış'a,hem bahar'a,
Bağırırcasına,
Aşk'ı ezberletebilmek,
Ve yaşadıkça,
Ve anladıkça,
Ve bekledikçe gidipte gelmemek,
Ölüm demekti sevdiğim,
Sevipte,
Seviyorum diyememek....
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
