¤belki¤
Ve yağmur başlıyor günün sonunda
Öyle bana yakın öyleki ince
Ezelden düştüğüm ecel yolunda
Dökülür gözyaşım seni görünce
Bilmiyordum külü,kara dumanı
Meğersem kardeşmiş gündüz ve gece
Anlatırmış bahar sana her anı
Kendi kaleminden kendi dilince
Bir gölü andırırmış düşen damlalar
İnsan bir tutam gülü sevince
Dikenleri ciğerinden beni yaralar
Mızrak olur sancı sanki her gece
İçimde kopanı bilmek istersin
Sanırsın bitecek yara bilince
Beni sevsin diye ölmek istersin
Belki anlar beni beden ölünce......
