Ben,
büsbüyük bir şelale üzerine
çocukça atılmış bir dal parçasıyım.
Ben,
benliğimden kopmuş,
şelaleye ait olmuşum;
ne geri dönmeye vaktim var,
ne yeni şelaleler görmeye...
Akıntıya kapılmamak için çabalayan
çabaladıkça bocalayan
bir dal parçasıyım,
ben!
Beni fark etmeksizin gürül gürül akan,
var gücüyle akıntıya teslim edense,
içine düştüğüm şelale...
Ben,
onca güce rağmen şelaleden kopmayan,
gövdesi öncekinden de sert
dal parçası!
Ve şelale,
bir gün fark edeceksin beni!
Göreceksin üst üste birikmiş kabuklarımda izlerini.
