Aynısı değil ,sadece benzeriyim aslımın.
Aslımı unuttum ben ne zaman asıldım ki...
Ellerim benimdi tutarken hızla bırakılan ,
Düşerken yanıma, aslım ellerim.
Gözlerim hüznü asılan bir bedenin taburesiydi itilen.
Aslım boynumdu her günbatımında sızlar ...
Aslım bedenim sanırdım çizgilerim çoğalmadan.
Akşam inerken sus sesleri ,bensizlikti yediğim ..
Cebimden düşürdüm kaç ayna bilir misiniz?
Kaç cam kırığı?
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
