Aynısı değil ,sadece benzeriyim aslımın.
Aslımı unuttum ben ne zaman asıldım ki...
Ellerim benimdi tutarken hızla bırakılan ,
Düşerken yanıma, aslım ellerim.
Gözlerim hüznü asılan bir bedenin taburesiydi itilen.
Aslım boynumdu her günbatımında sızlar ...
Aslım bedenim sanırdım çizgilerim çoğalmadan.
Akşam inerken sus sesleri ,bensizlikti yediğim ..
Cebimden düşürdüm kaç ayna bilir misiniz?
Kaç cam kırığı?
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
