**giden ben degilim ama giden birakmadi arkasinda bir sey
birakan ben oldum yine her zamanki gibi
giden degil aslinda kalan kötüdür yerinde, kaldigi yerde
derdim sen degilsin ki gülüm
sen kendini sansan da sebep diye
ben seni degil istegimi özledim...
askimi sana degil arzuma verdim..
sen benden bir sey almadin; ben sana biraktim..
gönlünden kopan misali benden kopan da bu oldu iste
sana parçami biraktim
bir daha çikmayacak, bende olmayacak olan parçami
derdim sen degilsin be gülüm
derdim kendim...
derdim ben...
derdim arzum...
ahh ne kadar sansliyim!..
birakan benim parçasini
bir gün bakip bakip üzülecek bir sey birakmadin senden bana
sen üzül.. ne de olsa ben limitimi doldurdum..
her erkek yeni bir roman demek
hayat demek roman ciltlerinden ibaret
ben senin romanina daha yeni baslarken
sen degil, ben degil, dünya bitirdi romani
bitenin ardindan yazmak sayfalari yeniden açmaya benziyor
herkes kurtulmak isterken ben çekmeyi seviyorum derdimi
derdim sen degilsin be gülüm
derdim kendimle...
ben asik da degilim ama
sen gel bi de bana sor ne oldugunu
neyim oldugunu
sensin...
gözlerimin parlayan isigi,
hayatimin dermani,
sevgimin fermani,
kalbimin ahi,
canimin canani,
arzumun en dibi,
sensin! hep sensin..
beni yakmadan da yaktin...
derdim sen degilsin..
derdim istegim..
seni istiyorum!
benim de derdim bu iste!...
S.Ilke KILIÇ
05,12,2003-20:26
Istanbul**
