......GÜN GELİR YAZIN ORTASINDA SONBAHARA BAŞLARSIN......ACIMASIZ GÜNLER SIRTINI KAMÇILAR.....KAFANI KOPARTIRCASINA BEYNİNİ KEMİREN HAYAL ETTİĞİN GÜNLERİ GÖREMEMEK KORKUSU BAŞLAR.....ESKİYİ UNUTMAK İSTERSİN,ESKİ SENİ UNUTMAZ......BİR DAHA UNUTMAK İSTERSİN, O YİNE SENİ UNUTMAZ.....İÇİN KARARIR.....KASVETLERDE KAYBOLURSUN,BOĞULURSUN.......HAYAT ANLAMSIZLAŞIR,TAT ALAMAZSIN......TAKİ KÜÇÜCÜK BİR EL KALBİNE DOKUNANA KADAR.....GÖZÜNDE YILDIZ OLANA KADAR......YAŞLANMIŞ RUHUNA SİHRİNİ KATANA KADAR......NURSUZ GÜNLERİNİ ARKANDAN SİLER......UNUTURSUN BÖLÜK PÖRÇÜK ZAMANLARI.....SONU BELKİ GÜNAH OLUR....EL UZATILMIŞ SANA ARTIK.....AMA ESKİ BİR ALIŞKANLIK VAR.....KONUŞSAN BİR DAHA KORKAR OLURSUN.....YİNE KORKARSIN
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
