Hayatın akışında tutturamadık düzen Güçlüye her şey mübah, haklı sayılır ezen Kimisinin bahtına karakışta kor yağar Talihi gülmeyene ağustosta kar yağar Ferhat ile Kerem'i bu çağda bulmak zordur Berikine buz olan, ötekilere kordur Kurumaz kimisinin kirpiğindeki nemi Ateş denizlerinde yüzer mi mumdan gemi?
İki adım gidilir sana bir kez gelene Kıymet vermek yaraşır, kıymetini bilene Sana gülmek yakışır, kirpiğinden kov nemi! Ancak deniz olana olmak yaraşır gemi Bu dünya gurbetinde herkes sınanmaktadır Âhların alevinde tutuşup yanmaktadır Güneşten payını al; bırak kederi, gamı! Ne çok hüzün var Rabbim, hayat hüzzam makamı!
Gün olur devran döner, hep böyle gitmeyecek Gülün haremgâhında baykuşlar ötmeyecek Nice baharlar çıkar ölgün karakışlardan Bir gün ayna kızarır utangaç bakışlardan Bir gün diyet ödenir saçındaki aklara Vakt erişir, su yürür kuruyan yapraklara Dünyada güzellikler kelebek ömrü kadar Üzülme battı diye, gün doğmak için batar
Göğüs kafesimize sığmaz olunca âhlar, Bir dost muhabbetinde yanan yürek ferahlar Merhamet geçer akçe, vicdan dönse de taşa, Bir bakışın can verir kanadı kırık kuşa İnsan başıboş değil, bir freni olmalı Düştüğünde kaldıran, bir göreni olmalı Tahammül tükenince, tak ettiğinde cana, Dert söyletir insanı, asırlar sığar ân'a
Gün geceyi kovalar; aylar, yıllar akışır Tebessüm sadakadır, sana gülmek yakışır! Gece bâki değildir, elbet olacak sabah Yücelerden kalplere bir gün iner inşirah! Her canın sahibi var, gönüller kalmaz nâçâr Bir kapıyı kapatan, binlerce kapı açar Kalp bir kere kırılsa tamiri mümkün değil! Elif misali dik dur, Hakk'ın önünde eğil!
04 Haziran 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ
