bir nefes ,bir ağıttı gittiğinde ağladığım
son kez bir bakışın ,bir yürek yangınıydı
suskunluğum...
gitme ,gitme kal benimle desemde niye
dön geriye sevdiğim ,dön hiç gitme
sendin arzularım ,tüm çabalarım
ağlamaktaydım...
bir limandaydı sanki gönlüm o boşlukta
korktum bir gemiye binip gidecek diye
bekledim dönersin diye nafile ,gönlüm
nafile...
yok gidene bir çare
artık dönme geriye.
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
