BİR SADA
Ben miyim yalnızlığa kucak açan
Yoksa yalnızlık mı beni sarpa saran
Kimsesizlik mi burktu garip gönlümü
Yoksa hiç açmadım mı dünyaya gözümü
Nerdeyim Allah’ım burası nasıl bir yer
Yangın yeri gibi kâffe kaffe kaynıyor beşer
Sessizliğin çıtırtısı mıydı o ses
Yeter artık! Ya hak söz et, ya da kes
Bam telimin sessizliği düğümleniyor gırtlağımda
Yumruk yumruk oluyor beynimde hep kariha
Tasalanma üzülme yalnız değilsin
Seni mesrur eden yaratanın elindesin
Seni sarıp sarmalayan Mevla’nın dilindesin
Seni allayıp pullayan Kudretin beşiğindesin
Ya o senin nerende?
