bir terkediş götürebilirdi beni kaybolduğum yere
sen telaşla aranırken yol işaretlerini cebinde
adamın gözlerini oyuyordun kör cesaretinle
vurulurken geleceğim susturdugun sözlerinle
sokağımın adını temizliyordum okursun diye
sonra
ötelerdeki bulutlar
yağmamış yağmurlar
bir şemsiye kavgası falan
böyle bir şüphe doğurabilirdi bana bebegimi
sen serumlarla ıslatırken küllerini
"iyi" siz bırakıyordum nehire gecelerimi
unuttuğun bir hatıra hatırlaması gibiydi sevilişim
hafızanın gediğine giriyordum bulunma ihtimalim için
sonra
gereksiz sınamalar
bilindik sığınmalar
bir kayıp ilanı falan
ıslatmasaydı yalnızlığımız bizi bu kadar
yunulmazdı kanatlarımız barut kokusundan
yine de vurulurduk
kurtulduğumuz halde bütün vurulmalardan
sonra
kan
can
bir umut duası falan
bir terkediş götürebilirdi beni kaybolduğum yere
şimdi
şiddeti dinmiş bir fırtına sonrası
aşk evinde
bir terkediş götürebilirdi beni kaybolduğum yere
şimdi
hüzün bir yol hatırası
günlüğümüzde
