Uzun kış uykularından
Uyanmak zamanı gelmiş,
Uyandım !
Sonra da oturup düşündüm
Neler iyi?Neler kötü idi diye?
İhtiyaçlar çoktur . .
Bi karar kaldım yine !
Tükenmez sandığım sevgiler..
Tükenip yitip gitmişler .
Belki hiç sevmemiş sevilmemişim.
Çok güvenip sırtımı dayadığım..
Sevgili çınar ağacımı kesmişler.
O yıkılmış üzerime yaralanmışım!
Yaramı saran yok !
Kendime mecalim kalmamış . .
Gibi isem de . .Korkmuyorum !
Ben acılarla yoğrulmuşlardanım!
Tohumum mayam sağlamdır . .
Dikilirim,kalkarım !
Dertleri,çam sakızı,çoban armağanı yapar
Sakız eder,çiğner atarım !
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
