Ruhumu yumuşatmış hafif bir dokunuş sezdim huzur İçinde uyurken
Hoşuma gidercesine hissettim hareketlerini
O kadar kederliki gülümsemesini bilmeyen
Sessizliğin bıraktığı hüzün
Parçalıyor kalbimi sevgilinin donuk bakışları misali
Sadece yaşadığını bilmek o çam kokulu yalnızlığında
Ve huzur içinde ölümü beklemek...
Kuru bir yaprağın kalp atışlarını dinliyor mevsim sonbahar
Son kez nefes alıp-verişlerini...
Bitmişti
O melankolik
O sensizlik
Beraberinde gitmişti.
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
