Giderken tek başıma
Yorulduğum bir anda
Çökmüştüm suyun başına
Azcıcık soluklanmaya....
.
Aldım ki suyu avcuma
Bakmıştım ki karşımda
Güzeller güzeli biri
Gerçek değil sanki huri...
.
Sendeleyip, şaşakaldım
Gözlerini ayıramadım
Taş kesilmiştim birden
Yorgunluğum geçmişti, neden?
.
Değildi bile ayrımında
Benim varlığımın orda
Kendi halinde gülen bu kimdi ?
Kimdi, kimin nesiydi ????
.
Gözler kara zeytin tanesi
Burun mürekkep şişesi
Dudakları kiraz mı kiraz
Dişleriyse birer inci...
.
Oracıkta içime saplandı
Ok olmuş kirpikleri..
Leyla desem Leyla değil,
Şirin desem az gelir...
.
En endam yerli yerinde
Bir peri, bir kraliçe...
Silkindim, tekrar baktım
Hay aksi ! O da ne ?
Bu değil mi bizim Hayriye !
.
Gözler nasıl görürmüş
Böylesine farklı birini
Daha dün herhangi biri
Bugün olur mu bir huri ?
.
Demek ki kıskançlıktan
Herkesin bakıp acıdığı,
Kara yazgılı sandığı
Bizim Hayriye işte bu ...
.
Ne kadar da gizemlisin,
Ne çok da sevimlisin
Kız sen çok yaşa e mi Hayriye
Bildiğince, olduğun gibi ...
.
19/11/2003
.
Nesrin Göçmen
KİTAP İZLERİ
Tutunamayanlar
Oğuz Atay
Tutunamayanların Edebi Ayaklanışı Oğuz Atay'ın anıtsal eseri "Tutunamayanlar", 1972'de yayımlandığında Türk romanında bir deprem etkisi yaratmıştı. Yarım asır sonra bile, bu sarsıntının artçıları edebiyat dünyasında
İncelemeyi Oku
