duası metruk üşümeye
kırılgan yarınlar
hörgücünde yalnızlığın
vedadan y o k s u n
iç d e v i n i m i n d e
b a k ı ş l a r ı n okşaması
yokluktur aşk m a v e r a s ı
güneşlerde esir
duyguyu emdikçe
yürek h e z e y a n l a r ı m
benliğime döner,
vurur başım/ göğe
koş ruhuma ruhuma sarmaş/ korkakça
yitirilmişim bu h a y a t v a d i s i n d e
f e v e r a n ı d ı r
bu kurak şiir lisanımın
vurgunlar çergesinde
yetim çocukların ütopyası gibi
salık verir ölümü
ü ç d u a a r a s ı n d a
yaralı haberci sanrılarımı
ilk mektupla gelen siyah b û ş r a !
yağdıkça üzerime
yağmur duası
sizsiniz -di-
elçiden bihaber yorgun
gezinen (d)renksiz ruhlar
baktıkça üşüyen gençlik var kapıda
üşüdükçe büyüyen gençler tutulur yalnızlığa! ]
