Kentin
masmaviyle
griye çalan
nefes borusunda
çamura batarken kirpiklerim,
cami minarelerinin
ışıkları yansın istedim.
Oysa çoktan uzaklara gitmişti,
çocukluğumun dini bayramları.
Şeytan saçlarımızın
karasından koşarak geçiyor.
Ve en sevdiğimiz
korkularımızın
korkuluklarını çalıyoruz
yüreğimizin buzluklarından.
Boşluklaımızla
başbaşayız aynada,
kendini göremeden
beni bulamıyacağın
gibisin yanımda.
