adımladığın sokakların kanamasıydı
ellerimde depreşen
ayağının dokunuşu sızlatıyordu
oysa sen bilmiyordun
ne çok merakına düşer yüreğim
ne çok adın takılır
ayazına gençliğimin
cellat tutsağı bir geceydi
o sessiz sedasız konuşmanın artığı
bir yanda yanık bir yüz suretinde istanbul
bir yanda gidişinin buz kesmişliği
yorgun bir haykırış ağzımı dolduran
yenilgi kisvesinde kahır
bir uzak diyardı
yıllar geçirdiğim tenha
hep yabancı yüzler
ardımda yabancı izler
kuytularda susuşum
aynalarda küsüşüm
yokluğundan...
talan olan her şehir benim
şehir şehir talan olan benim
savaş mağlubu
düşlerde can çekişir gece
gecenin kuytusunda can verir düşler
boğulmuş bir şafak uzaktan el eder
gün doğumu sancısında uykusuzluğum...
zemheride yanışım
ağulardan kanışım
yokluğundan...
25/11/2005 - Merter
