Denize karşı,
Yalnızlığı yaktım,
Geçtiler belirsiz bir rüzgara kapılıp,
Anladım,
Kumsalda dalga sesine ezkizdiler,
Sensizliğin kıyısında,
Yürekte mevsim sonbahar,
Tenimi bıçaklayan üşümeler,
Ardımda sahipsiz bir zaman,
Sokak lambalarının yüzüme yansıması,
Herşey buradaydı,herşey eski halinde,
Ve ben,
Denize karşı,
Usulca yokluğunu bıraktım,
Işıkları kovalayan bir gecenin içinde,
İlk kez sensiz ağladım,
Anladım,
Üşüdüm mevsim sonbahar,
Yaktım yalnızlığı,
Isınırım sandım,
Sen yoktun,
Dokunamadım yıldızlara saçlarından,
Toplayıp ne varsa taşıdığım,
Öylece bıraktım....
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
