Derviş misali
dolaştım bozkırları
derviş misali
her adımda bir gül diktim
bir ara durup, arkama baktım
su vermeyi unutmuşum
güllerin hepsi solmuş
alçak tepelerden geçtim
taşlı topraklı
yüksek tepelere yöneldim
hepsinin başı dumanlı
bir yüreksize gönül verdim
gönlüm parelendi
yoruldum, oturdum kara çalı dibine
dilenci sandılar
bozuk para bıraktılar mendilime
uzadı ak düşmüş sakalım
dondu bedenim
türbe sandılar
çaput bağladılar koluma, dalıma
gerçek olmadı hiçbir dileğim amma
dilek tutup, medet umdular
15.12.2004 - yozgat
