sesinin bile avcisi var
söze dönüsünce vurulur
kanat cirpinca duyulur
umudun adina konusmadan
yorulmadan
gözlerinden yüregini süze süze
sessizce
tenindeki kokumun izini süre süre
kendince
gel
bekliyorum seni sonsuz bir muhabbetle
düslerin gerceklestigi yerde
dogru yollarin bile tuzaklari var
kimsesiz düsülür
mutsuzluktan ölünür
bahtina karanlik konmadan
solmadan
ciceklerinle
icindeki tohumlara kök vere vere
süpheli korkularini atese döke döke
sevincle
gel
bekliyorum seni mutluluk bahcemle
düslerin gerceklestigi yerde
