bir güneş çıksa da kurutsa ıslaklığımı
savaş meydanındayım ayaklarım gitmiyor ileri
kurşunlarından kafamı kaldıramıyorum
kelimeler düşman
düşman gözlerin..
biri gelse kurtarsa dayanamıyorum
yaralıyım,ölecek gibiyim,ölemiyorum..
bir siperdeyim öylece yatıyorum
dinliyorum ama gelmiyor hiç bir ses
karanlık basıyor her yanımı
ölecekmiyim?
kelimeler düşman
düşman gözlerin..
bir tel örgüden geçip gitmek var özgürlüğe
aklıma geliyor oyuncaklarım
eski model bir düğün arabası hayal ediyorum
gözlerim kararıyor
ölecekmiyim
bir bomba atılıyor en iç organlarıma
en içten en dışa dağılmak nasıl bir şey görüyorum
rüyamı gerçekmi kestirmek zor
el sallayan bir anne görüyorum uzaklardan
bir uğultu kopuyor kulağımda
bir şiir geveliyorum dudağımda
gökyüzünü böyle derin görmemiştim hiç
mavinin en koyusu ile siyahı birleşiyor
ölecekmiyim?
kelimeler düşman
düşman gözlerin..
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
