her geçen günle yaram
kapanmıyor azıyor işte
malumun değil ama gözlerin
bana ne cezalar yazıyor işte
yasak etmişsin bana yanmaları dumanları
gönül bu dinlemiyor fermanları
sıkıyorum sensiz geçen zamanları
ellerimden kan sızıyor işte
hasretin eti geçti dayandı kemiğe
hangi mahkum dayanır böyle esarete
sensizlik çölünde verdiğin mihnete
Leyla bile çok deyip kızıyor işte
