ENDAMLI
Yosmaların en yosması
Benimkisi
Zalim yürekli vurdum duymaz
Yine o
Sokakta şaklayan
Her gördüğünü kucaklayan
Saçını ikide bir savuran
Benimkisi
Caddelerde bir yürür
İnsan deryası ikiye ayrılır
Kaldırım taşları bile şaha gelir
Bir başka ses verir o yürürse
Kalçanın bilmem kaç kıvrımı
Onun kalçasında ve
Yürüyüşündedir
Aynalar bile ona yönelir
Vitrinler sırada
Tezgahtar yetmeler bedavacı
Şef garsonda adisyonlar yırtık
Barda içkiler sanki çeşmeden
Akar
Taksiler su yakar o binince
Para nedir bilmez, hatta
nefret bile eder
Bütün hesaplar sanki onundur
O bir yürür
İnsanların bakışında
Dünya durur sanki
