Ölümü düşünürken, ölüyorum derken
Çoktan ölmüşüm aslinda..
açık havada ölmüşüm..
soluduğum hava carbonmonoxide,
yediğim yemek kendimmişim.
Hergün bir parçam var mönüde..
önce amaçlarim ve ideallerim
sonra hayallerim, duygularım.. ve en son sen
evet.. seni yedim sonunda..
ve hala carbonmonoxide soluyordum..
nefes alamadan yaşadım uzun süre..
ve öldüm sonunda..
ölüm son demek bana..
ve uyandıramazsın sen bile gelsen,
masallardaki güzel prenses bile gelse..
ancak bir sorum var sana..
hala carbonmonoxide mi soluyorsun?
hala her aldığın nefeste zehirleniyormusun?
hala beni düşünüyormusun her aldigin nefeste?
yoksa..yoksa sevgilim sendemi ölüsün benim gibi...?
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
