Göklerim acı yüklü benim
Büyür yağmurlarım bulut olmadan
Her saat başında ölümler girer koynuma
Bir düş yeşerir yıkıntılar arasında
Bu kadar ağlayıp köreltmeyin sabahları anneler
Büyüyemez ki çocuklar umut olmadan
Bitmeyecek sanmayın acının çağı
Gırtlağından boğulsa da bir defa daha insanlık
Kalbimizde bir yerlerde kımıldayıp duracak
Dev dalgalara gebe bir deniz
Ellerim acı yüklü benim
Kaç çocuğun suskun bedenini taşıyorum
Evet üzgün evet kederli ama ağlamaksız
