Eyvallah Yuregım

yıne arefesındeyım yalnızlıgın
sükut eden yüregim
sessiz çıglıklara basladı
denizin dalgalanması gıbı
cırpınıyorda
vazgecemıyor işte ateşten
insan canının yanacagını bile bile girermi ateşe
girermiş vesselam
ve herşeye ragmen
eyvallah der gecermiş
yangınlarına
bir yüze
bin maske takıpta gezermişte
genede taşmazmış
gönlünün nehirleri,ırmakları
ne gözlerınden ne dudaklarından
bir tek kalbı konusurmus
yalnız olanın
azgın seller gıbı köpüren
şiir mısralarıyla....