Fırtına
Hırçınlığını omzuna alıp
Rüzgara çaldırdığı çığlığını arıyor,
Şehrin yanaklarını acıtan
Gözleri dönmüş fırtına.
Gece, yoksul suskunluğunu içiyor yalnızlığın.
Yağmura karışıyor sürgün gözyaşları varoşların
Mor ayazlar vuruyor
Islak pencerelere.
İç çekişli gecekondularda,
Buruk telaş...
Yerküre, ha uçtu ha uçacak.
Yıkılırken umutlar,
Bir düş düştü geceye.
Bulutları,hafifçe itti karanlık.
Ay dolunaydı.
Sabah, gecenin saçlarındaydı...
