Ben sussam da odam anlatsa
Başımdaki hengameyi
Saatler dursa aklım oynasa da
Bilmesem zaman denilen divaneyi
Hava karardı
Nuru gitti zamanın
Peşimi bırakmıyor
Evlatları evhamın
Çıplak duvarlar apak
Dişleriyle sırıtıyorlar hep
Esiri oldum sözde beyazlıkların
Bunca berraklığı ah sen tep tep
Gözdesi oldun şimdi bulanıklıkların
