Sen ağlarken,
Ben,ceviz ağaçlarının üzerinde,
Ellerime bulaşan yeşillerle oyalandım.
Ağaçtan düşmemek için,
Sarıldım yeniden sevdana!
Hani düşmedim ağaçtan ama;
Bir eskiden kırdığım cevizler,
Bir de cevizlerden de beter kırılan hayallerin,
Ağaçtan düşmekten de beter ettiler beni beter.
Bir daha mı ceviz ağacına çıkmak?
Tövbeler olsun!
Şimdilik sen ağaçtasın,ben yerdeyim,
Ben ağacın tam altında,kollarımı açmış,
Ağaçtan düşmeni beklemekteyim.
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
