Sessiz bir haykırış
Yankılandı şehirde...
Soğuk,yağmurlu,umutsuz gecelerde
Ve kederin gülücükleri bozdu sessizliği.
İki bakış gecede....
''Önümde yürüyen sen misin?''
Tanıdık küpeler
Aynı kısa boy ve kalçalar...
Bunlar mı olmalıydı
Sende ilk hatırladıklarım.
Yağmurla yürüdüm o yolda
O sen miydin?
Ben seni mi görüyordum?
Bunu bilemezdim o an için.
Adımlarım hızlandı
Seni görebilmek için ışıkta.
Aynı yönde iki insan
Biri ne arar bilmem ama
Diğeri O'nu arıyordu
Yollar köşede ayrılmıştı
Ve ''O'' sen değildin......
Yüzümü yukarı çevirdim
Yağmur damlalarını cesurca göğüslemek için
Kor var ne de olsa kökünde
Ayrılık var ne de olsa sonunda.
KİTAP İZLERİ
İyilik
Şebnem İşigüzel
Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku
