bir kemandan mıydı gelen
gecenin karanlığındaki ses
duvarlara delicesine çarptı
yüzümü yakarak geçti heves
günahkar sarmaşıklardı sarılan
kulaklarımın yankılı girdabına
müntehir yıldızlar yağarken
suskunlar sokağında yalnız
paslı çiviydi dilime çakılan
önce kitaplar kıyıma uğramıştı evet
kazındı tek tek sözcükler hücremde
"ay büyürken uyuyamam" ey cumalı!
sancılarla beklediğiniz o gece doğdum
/esmer bir bebek
öperse ansızın
şaşırmayın sakın
dudaklarınızdan/
dilim varmıyor söylemeye
kalmış tadın dilimde portakal
ölüm işveyle bakarken
inançla direndi yaşam
deli imgeler yüklenmiş
soluk soluğa koşarken
asi bir şiirdi uyuyan
her gece sensiz
sabaha doğru
ömer akşahan
27.03.2005 / Samsun
