Teni esmerdi, gözleri siyah,
Orman kokuyordu,
Dağ gibi bakıyordu,
Tepeden asil,
Gel diyordu gel...
Rüzgarıyla,
Etekleri sıcak, başı soğuk,
Gel diyordu...
Baharıma yazıma,
Çiceklerim açarken kokla beni diyordu,
Yeşile açarken ğöğüm mavide,
Kucağımda sincaplar oynarken,
Gel diyordu, siyah gözleriyle bana,
Bügün, yarın, herzaman,
Gel bana.....
YZKİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
